خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که قصد مدح و ستایش صاحب‌اعظم را داشته، اما از عهده توصیف عظمت او برنیامده است. سپس صاحب‌اعظم به عنوان دارنده دین و دنیا، مخدوم فخر دین و مورد لطف خداوند توصیف می‌شود.
این متن شامل مفاهیم ادبی و مذهبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به دانش پایه‌ای از ادبیات فارسی و مفاهیم دینی دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و واژگان قدیمی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
شماره ۷۲ - گفتم که مدح صاحب اعظم کنم ادا
گفتم که مدح صاحب اعظم کنم ادا
آسیمه گشت عقلم و بر رخ فکند چین
گفتا کدام صاحب اعظم مدار ملک
دارای دین و دنیی و مخدوم فخر دین
چون لطف اوست خلق جهان را شفیع و یار
بادش خدای عز و جل حافظ و معین
آسیمه گشت عقلم و بر رخ فکند چین
گفتا کدام صاحب اعظم مدار ملک
دارای دین و دنیی و مخدوم فخر دین
چون لطف اوست خلق جهان را شفیع و یار
بادش خدای عز و جل حافظ و معین
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱ - صحن خلد است زمین از اثر دور زمان
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - ای باد یاد روضه بغداد تازه کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
