شماره ۵۴ - کس نیست زین صفت که منم در بلای عشق

کس نیست زین صفت که منم در بلای عشق
چون من مباد هیچ کسی مبتلای عشق ۱

قدر بلای عشق ندانند هر کسی
جز آنکه هست بسته بند بلای عشق ۲

تا جای عشق شد دل من جفت غم شدم
فارغ دلیست آنکه در او نیست جای عشق ۳

روزی که خوان عشق نهادند در ازل
پیش از همه به گوش من آمد صلای عشق ۴

تا زنده ام به تربیت عشق زنده ام
باشد بقای ذات من اندر بقای عشق ۵

با عشق چون به خاک لحد سر فروبرم
سر برزند ز خوابگه من گیای عشق ۶

و آنگه که بردمد ز سر خاک من گیا
بر هر ورق نوشته بود ماجرای عشق ۷