شماره ۳۶ - خورشید رخت چون ز سر کوی برآید

خورشید رخت چون ز سر کوی برآید
فریاد زن و مرد زهر سوی برآید ۱

مه کاسته زانروی برآید که به خوبی
هر شب نتواند که چو آن روی برآید ۲

مرد ارشنود بوی تو از زن ببرد مهر
زن گر نگرد سوی تو از شوی برآید ۳

چون قد تو کی سرو دلارای بروید
چون روی تو کی لاله خود روی برآید ۴

بر دیده من پای نه ای سرو سهی قد
نه سرو سهی قد ز لب جوی برآید ۵

یارب چه بلائی که چو بالا بنمائی
فریاد ز عشاق بلا جوی برآید ۶

گر ناله دلها شنوی در شب تیره
از هر خم زلف تو دو صد موی برآید ۷

دانی که من از زلف تو کی دست بدارم
آن روز که از ناخن من موی برآید ۸