خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ است که به زیبایی از عشق، می‌نوشی، فتنه‌های زمانه، و دردهای عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر از ساقی و می‌گساری، عشق نافرجام، و ناامیدی‌های زندگی می‌سراید. همچنین، اشاراتی به مسائل اجتماعی و مذهبی مانند تفرقه در کشور اسلام و انتقاد از ریاکاری دارد.

محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و مسائل اجتماعی نیاز به درک بالاتری دارد.

مشاهده کامل

ساقی ما که به گردش می گلفام افکند
ای بسا فتنه که در گردش ایام افکند

هوش رندان بشد از جام می او گویا
داروی بیهوشی آمیخته در جام افکند

آتشین می که به من داشت ولی داد به غیر
آتشم در دل بی طاقت و آرام افکند

سوخت مرغ چمنم وقت صبوح از افغان
چون نظر جانب آن سرو گلندام افکند

نیست بر آب شمر موج ز تحریک نسیم
که اجل از پی مرغان طرف دام افکند

مگر آن مغبچه مست برون رفت از دیر
کین همه تفرقه در کشور اسلام افکند

شیخ شد مست به دیر و بربت مصحف سوخت
تهمتش بر من دیوانه بدنام افکند

شاید از خوبی انجام رسد ز آغازش
هر که ز آغاز نظر جانب انجام افکند

چاره ای نیست به جز دادن دین فانی را
چونکه دل در کف آن کافر خود کام افکند

«امیرعلیشیر نوایی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir