شمارهٔ ۱۳۵ - تتبع خواجه

آن بیوفا چه شد که نظر سوی ما کند
وعده کند وفا و به وعده وفا کند ۱

آنکاو ز جور مغبچگان در شکایت است
باید به پیر دیر مغان التجا کند ۲

شوخی که التفات به سوی شهان نکرد
با من که مست و رند و گدایم کجا کند ۳

ساقی که بعد عمری اگر داردم شراب
من ناگرفته جام وی از کف رها کند ۴

هر چ آیدت به پیش چو بی اختیار تست
درویش با که شکوه ز چون و چرا کند ۵

عشاق را ز بهر دل خویش رحم کرد
شاید بدین غریب ز بهر خدا کند ۶

می ده که جرم ما به دو صد زاری و نیاز
زان زهد که به شیخ به عجب و ریا کند ۷

روحم بکوی دوست شد و نیستش علاج
مرغی که سوی گلشن اصلی هوا کند ۸

فانی که خواست ملک بقا فتح گرددش
نبود عجب که میل به دشت فنا کند ۹