خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان شاعری است که از عشق و مستی سخن می‌گوید. او از معشوق خود با توصیفات زیبا یاد می‌کند و از تأثیرات عشق و شراب بر روح و جسم خود می‌نویسد. شاعر همچنین به مفاهیمی مانند توبه، نور، و معانی عمیق عرفانی اشاره می‌کند.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.
شمارهٔ ۹۸ - تتبع خواجه
زان لعل می آلود شدم مست خرابت
ای مغبچه شوخ چه مستست شرابت ۱
ای عشق هوایت چه بهار است که بادا
بر خرمت ما تیره دلان برق سحابت ۲
با عارض نسرین وش اگر باده بنوشی
بر چهره چه گلها شگفاند می نابت ۳
در نور صفا چونکه ز خورشید فزونی
هرگز نشود حایل رخسار نقابت ۴
زان خلعت تو حله گلگون شده ای سرو
کز خون دل و دیده همه داده شد آبت ۵
ای مغبچه بس تو به شکستی و گنه بود
گر توبه مرا شکنی هست ثوابت ۶
فانی چو غریب آمده در بحر معانی
نبود عجب اندر سخنش رنگ غرابت ۷
ای مغبچه شوخ چه مستست شرابت ۱
ای عشق هوایت چه بهار است که بادا
بر خرمت ما تیره دلان برق سحابت ۲
با عارض نسرین وش اگر باده بنوشی
بر چهره چه گلها شگفاند می نابت ۳
در نور صفا چونکه ز خورشید فزونی
هرگز نشود حایل رخسار نقابت ۴
زان خلعت تو حله گلگون شده ای سرو
کز خون دل و دیده همه داده شد آبت ۵
ای مغبچه بس تو به شکستی و گنه بود
گر توبه مرا شکنی هست ثوابت ۶
فانی چو غریب آمده در بحر معانی
نبود عجب اندر سخنش رنگ غرابت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۷ - تتبع خواجه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۹ - مخترع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
