خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، رنج، تسلیم در برابر تقدیر، و بی‌اعتباری عقل در برابر عشق می‌پردازد. شاعر از دردهای عاشقان سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که در میکده، صلاح و تقوا معنایی ندارد و تنها نوشیدن باده چاره‌کار است. همچنین، او به ناتوانی عقل در شهر عشق و تسلیم شدن در برابر جفای فلک اشاره می‌کند.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند می‌نوشی و تسلیم در برابر درد ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر نامناسب باشد.
شمارهٔ ۶۴ - ایضا له
در میکده صلاح و ورع در شماره نیست
آنجا جز آنکه باده بنوشند چاره نیست ۱
حال مآل دردکشان گرچه شد نهان
احوال اهل صومعه هم آشکاره نیست ۲
شد این کنار بحر سرشکم کنار من
وین طرفه تر که آن طرفش را کناره نیست ۳
گر پاره ساخت تیغ جفای فلک دلم
کو دل که از جفای فلک پاره پاره نیست؟! ۴
خواهی چو قلب لشکر عشاق را شکست
هویی بس است حاجت طبل و نقاره نیست ۵
بر خود مخند عقل خرف از برای آنک
در شهر عشق پیر خرد هیچکاره نیست ۶
فانی به یک نظر به تو چشم از حیات دوخت
حاجت به چشم دوختن اندر نظاره نیست ۷
آنجا جز آنکه باده بنوشند چاره نیست ۱
حال مآل دردکشان گرچه شد نهان
احوال اهل صومعه هم آشکاره نیست ۲
شد این کنار بحر سرشکم کنار من
وین طرفه تر که آن طرفش را کناره نیست ۳
گر پاره ساخت تیغ جفای فلک دلم
کو دل که از جفای فلک پاره پاره نیست؟! ۴
خواهی چو قلب لشکر عشاق را شکست
هویی بس است حاجت طبل و نقاره نیست ۵
بر خود مخند عقل خرف از برای آنک
در شهر عشق پیر خرد هیچکاره نیست ۶
فانی به یک نظر به تو چشم از حیات دوخت
حاجت به چشم دوختن اندر نظاره نیست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۳ - تتبع خواجه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۵ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
