شمارهٔ ۶۲ - تتبع شیخ

میرود یار جدا زو کار بر من مشکل است
داغ هجرم بر تن و نیش فراقم بر دل است ۱

باده دور از وی کجا آرد نشاطم ای رفیق
زانکه آب زندگی بی او چو زهر قاتل است ۲

یا دلم را سوخته یا در گرفته از دلم
جای آتش هاش در صحرا که در هر منزل است ۳

هست آن خورشید زیبایی مرا عمر عزیز
کی عجب باشد به رفتن گر چنین مستعجل است ۴

گر دو صد صبر و شکیبم نقش گردد در ضمیر
در زمان از موج سیلاب فراقش زایل است ۵

می نماید سعی دور از وی هلاکم را اجل
گوئیا از کشتن بیدار هجرش غافل است ۶

هست این غوغای رستاخیز اندر قافله
از دل چاکم نه از بانگ درای محمل است ۷

تا کدامین محفلش جا گشت باری در غمش
داستان عشق من افسانه هر محفل است ۸

رفت جان همراه جانان فانی ار میرد چه عیب
زنده بودن چونکه بی جانان و بی جان مشکل است ۹