خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، عشق، شراب، و جوانی را ستایش می‌کند و از رنج فراق و پیری می‌نالد. شاعر از ساقی می‌خواهد که شراب ناب به او بدهد و از مستی و شادی زندگی لذت ببرد. همچنین، او از عذاب فراق شکایت دارد و ارزش عشق، شراب، و جوانی را برمی‌شمارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است و ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مستی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شمارهٔ ۳۲ - مخترع
ساقی مهوش ار دهد جام شراب ناب را
به که سپهر داردم ساغر آفتاب را ۱
چند شوم به میکده بیخود و همدمان برند
مست کشان کشان سوی خانه من خراب را ۲
ساقی گلعذار من گر ز رخت عرق چکد
عطر می مراست بس بر مفشان گلاب را ۳
زهر فراق می کشم وه چه عذاب باشد این
در ته دوزخ غمت چند کشم عذاب را ۴
پیری و زهد و عافیت هر سه به وقت خود خوشند
دار غنیمت این سه را عشق و می و شباب را ۵
بس که ببایدت کف حیف و ندامتت گزید
فانی اگر ز کف نهی موسم گل شراب را ۶
به که سپهر داردم ساغر آفتاب را ۱
چند شوم به میکده بیخود و همدمان برند
مست کشان کشان سوی خانه من خراب را ۲
ساقی گلعذار من گر ز رخت عرق چکد
عطر می مراست بس بر مفشان گلاب را ۳
زهر فراق می کشم وه چه عذاب باشد این
در ته دوزخ غمت چند کشم عذاب را ۴
پیری و زهد و عافیت هر سه به وقت خود خوشند
دار غنیمت این سه را عشق و می و شباب را ۵
بس که ببایدت کف حیف و ندامتت گزید
فانی اگر ز کف نهی موسم گل شراب را ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۱ - تتبع شیخ
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۳ - تتبع خواجه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
