شماره ۵ - گر اول آتش عشق آسان نمود ما را

گر اول آتش عشق آسان نمود ما را
زد یک شرر بر آورد از سینه دود ما را ۱

آرام و خواب از ما ای همدمان مجویید
رفت آنکه چشم راحت خوش می غنود ما را ۲

شام وصال را مه خوشید بود از هجر
در روز تیره افکند چرخ حسود ما را ۳

بس دیر اگر میسر شد بزمگاه معشوق
زانجا فلک برون راند بسیار زود ما را ۴

زین سان که وصل معدوم افتاد و هجر موجود
نابود بهتر ای دل صد ره ز بود ما را ۵

سنگ جنون فکنده در قتل کوشد امروز
آن کاو بزنده داری شب می ستود ما را ۶

از کفر عشق در دین شد رخنه ها که کردند
صد گونه سرزنش ها گبر و جهود ما را ۷

ساقی ز حد فزون ده می کز ملال دوران
هر دم ملال دیگر در دل فزود ما را ۸

فانی چسان توان بد در شهر بند هستی
چون ره به نیستی ها هجران نمود ما را ۹