شماره ۲۴۱ - بنما رخ چو ماهت که ز دل برد قرارم

بنما رخ چو ماهت که ز دل برد قرارم
بکشا ز غمزه تیری که جگر کند فگارم ۱

قلمم که کاتب صنع به ازل نمود طغراء
رقم نخست عشقت بنوشت در کنارم ۲

اگر از عبیر زلفت خبری صبا بیارد
به نوید مژده او من زار جان سپارم ۳

چه شود خرامی ای گل سوی گلشن محبت
به رهت ز دیده آبی زده چشم اشکبارم ۴

الم سموم هجرت به خزان دهد گلم را
به تصور وصالت ز خزان دمد بهارم ۵

نه تصوریست دیگر به دل حزین طغرل
که به جز هوای عشقت ز همه نموده عارم ۶