شماره ۲۳۹ - فروزد شمع رخسارش اگر در کلبه تارم

فروزد شمع رخسارش اگر در کلبه تارم
به آغوش تپش از بی خودی پروانه آثارم ۱

یکی سرگشته ام در وادی عشق پری روئی
که جز اندوه و کلفت نیست دیگر یار غمخوارم! ۲

ضیای مهر رخسارش به ایمانم کند دعوت
سواد کفر زلفش می کند تکلیف زنارم ۳

اگر دستم رسد با دامن وصل نگار ای دل
یقین دانی که تا روز قیامت هیچ نگذارم! ۴

لبش هر دم حیات تازه می بخشد مسیحاسا
اگر چه می کشد تیر نگه هر روز صد بارم ۵

هلال ابرویش عید سیام آمد به چشم من
که تا از خون دل کردم تمام امروز افطارم ۶

چنان گردیده ام محو تماشای جمال او
به مرآت تحیر همچو عکس نقش دیوارم ۷

ازان روزی که سودای خیالش بر سرم آمد
به بازار محبت نقل جان خود به کف دارم ۸

نقاب از رخ ناندازد معمای من طغرل
که خالی از تکلف نیست مضمون های اشعارم ۹