شماره ۲۲۷ - ای ز صبح عارضت شرمنده در گلزار گل

ای ز صبح عارضت شرمنده در گلزار گل
پیش رخسارت بود امروز جای خار گل ۱

سوی گلشن ای بهار ناز بی پروا خرام
کز نهگاهت می کند از هر در و دیوار گل ۲

در گلستانی که یاد شعله دیدار توست
بشکفد هر لحظه از فریاد موسیقار گل ۳

کس نمی بیند کنون در چارسوی اعتبار
جز حدیث آن گل روی تو در بازار گل ۴

تا به رخسار تو شد آئینه گلشن دچار
می کند تعظیم رویت در چمن ناچار گل ۵

دامن زلفت به رخ پیچیده زان رو بشکفد
برهمن را هر زمان در گردن از زنار گل ۶

گر ز مرآت رخت عکسی فتد ناگه در آب
سرو جای برگ آرد بر لب جوبار گل ۷

پنج نوبت می زند اندر چمن از شش جهت
عارض و رخسار و لعل و خنده ات از چار گل ۸

گر کشد هر کس ز تصویر جمالت یک رقم
بشکفد از پنجه اش تا حشر چون گلزار گل ۹

آفرین بر مصرع بیدل که طغرل گفته است
حیف باشد جز دل عاشق به دست یار گل! ۱۰