خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزلی است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود و طبیعت سخن می‌گوید. او از قد بلند، زلف مشکین، و لعل لب معشوق یاد می‌کند و احساسات خود را بیان می‌دارد. همچنین، شاعر از تأثیر عشق بر طبیعت و موجودات دیگر مانند بلبل، سنبل، و صراحی سخن می‌گوید.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ادبی نیاز به درک ادبیاتی دارد که معمولاً در سنین بالاتر توسعه می‌یابد.
شماره ۲۲۴ - لبت لعل و قدت طوبی رخت گل
لبت لعل و قدت طوبی رخت گل
منم در گلشن حسن تو بلبل ۱
به دور مه فکندی زلف مشکین
کشیدی خط بطلان تسلسل ۲
ازان روزی که دیدم روی خوبت
شدم از طاقت و صبر و تحمل! ۳
قدت اندر چمن شد جلوه آرا
به طوبی طعنه زد در باغ صلصل ۴
رسید از نکهت زلفت به گلشن
ز حسرت شد پریشان حال سنبل ۵
به یاد لعل تو دارد به محفل
صراحی از زبان باده قل قل ۶
هران سر را که سودای تو باشد
نباشد میل او با ساغر مل ۷
به میل سایه مژگان آهو
کشیده نرگست کحل تغافل ۸
ادافهمان چو تیهو در گریزند
به هر جانب کند پرواز طغرل ۹
منم در گلشن حسن تو بلبل ۱
به دور مه فکندی زلف مشکین
کشیدی خط بطلان تسلسل ۲
ازان روزی که دیدم روی خوبت
شدم از طاقت و صبر و تحمل! ۳
قدت اندر چمن شد جلوه آرا
به طوبی طعنه زد در باغ صلصل ۴
رسید از نکهت زلفت به گلشن
ز حسرت شد پریشان حال سنبل ۵
به یاد لعل تو دارد به محفل
صراحی از زبان باده قل قل ۶
هران سر را که سودای تو باشد
نباشد میل او با ساغر مل ۷
به میل سایه مژگان آهو
کشیده نرگست کحل تغافل ۸
ادافهمان چو تیهو در گریزند
به هر جانب کند پرواز طغرل ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۳ - ای نرگس مستت چمن آرای تغافل
گوهر بعدی:شماره ۲۲۵ - گر کسی چیند ز باغ عارضت یکبار گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
