شماره ۱۹۶ - هر کرا گر دلبرش باشد نباشد دل برش

هر کرا گر دلبرش باشد نباشد دل برش
دل برش باشد فدا آنجا که باشد دلبرش ۱

ماه من هر سو نشیند آفتاب آنجا بود
چتر خورشید است گویا سایه بانی بر سرش ۲

آنکه نوشد درد دودش را نمی نوشد دگر
گر بود آب زلال از جویبار کوثرش ۳

به نگردد فال اقبال وی از برج شرف
هر که را روز ازل مخصوص باشد اخترش ۴

خانقاه عشق را کش باشد او رشک حرم
کی خطیبی چون صراحی باشد اندر منبرش؟! ۵

پیش ازین بی باک جانم بود تیغش را عرض
لیک می ترسم کنون خون باشد اندر جوهرش ۶

ترسمش آزرده گردد از کمال نازکی
گر بود از برگ گل فرش قماش بسترش ۷

از پی تحریر اوراق خم ابروی او
رشته قوس قزح را ساز تار مسترش! ۸

گر روی چون شانه اندر جعد زلفش مو به مو
جز دل طغرل نمی یابی دگر در چنبرش! ۹