خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و ستایش معشوق سخن می‌گوید، با اشاراتی به مفاهیم بلندپروازی، عجز و نیاز، و مقایسه‌هایی با شخصیت‌های اساطیری مانند لیلی و مجنون. شاعر از زبان عاشقی سخن می‌گوید که در برابر معشوق خود سر تسلیم فرود آورده و احساساتی چون پرستش، مستی عشق، و درماندگی در عشق را بیان می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات و تشبیهات مورد استفاده در شعر نیاز به دانش ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

مشاهده کامل

شماره ۱۴۵ - دل به طاق ابروی او می پرستی می کند

دل به طاق ابروی او می پرستی می کند
چون کبوتر در رواق کعبه مستی می کند ۱

از بلندی کی رسم در ذروه آن آستان
طالع اقبال سستم سخت پستی می کند! ۲

سرمه دارد آرزو چشم از غبار مقدمش
خاک پایش را جبینم پیشدستی می کند ۳

هیچ کس در عشق لیلی نیست اینجا استوار
کی چو مجنون دیگری دعوای هستی می کند؟! ۴

عجز باشد در طلب شمع دلیل مدعا
صد درست از مومیا یک دل شکستی می کند ۵

فکر موزونم کنون طغرل در اقلیم سخن
حکم دیوان وزارت چون مهستی می کند ۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۴ - عارض چون ماهش از برقع نمایان می کند
گوهر بعدی:شماره ۱۴۶ - پرتو آئینه ام حیرتبیانی می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.