شماره ۱۲۰ - هر کرا چشم تو صهبا می کشد

هر کرا چشم تو صهبا می کشد
دست از دنیا و عقبی می کشد ۱

از غمت هر کس که افتد بر زمین
مد آهش بر ثریا می کشد ۲

بهر دعوا عارضت خورشید را
دم به دم پیش مسیحا می کشد ۳

کاتب قدرت ز زلفت یک قلم
نسخه های خط طغرا می کشد ۴

محو حیرت گشته مخموری ات
نشئه ای از موج صهبا می کشد ۵

هر که یاد طره او می کند
رشته ای ز اندیشه برپا می کشد ۶

شوق باشد مسند اقبال ما
شعله از پستی به بالا می کشد ۷

نیست کم از در دریای عدن
گوهری از دل که دانا می کشد ۸

حبذا طغرل که بیدل گفته است
خانه حیرت تماشا می کشد ۹