خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این شعر از گذر سریع بهار و فرصت‌های زندگی می‌نالد و از می‌خواهد تا با نوشیدن شراب از این لحظات استفاده کند. او به زیبایی‌های طبیعت مانند گل‌ها، بلبل و باد اشاره می‌کند که همه در حال گذر هستند. شاعر تأکید می‌کند که زمان به سرعت می‌گذرد و باید از فرصت‌ها استفاده کرد.

این شعر دارای مضامین عمیق فلسفی درباره گذر زمان و عمر است و همچنین اشاره‌هایی به شراب و می‌نوشی دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر مناسب نباشد. همچنین، درک کامل مفاهیم شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

ساقیا باده ده بهار گذشت
رونق عیش روزگار گذشت!

در میخانه و سر خم را
باز کن وقت انتظار گذشت!

آنچه داری بریز در جامم
درد سر بی حد از خمار گذشت!

شاهد گل ز بوستان امروز
توسن باد را سوار گذشت

از پس محمل جمازه گل
ناله بلبل و هزار گذشت

چشم نرگس به هر طرف نگران
از ره باغ شرمسار گذشت

اقحوان بر امید اردی بهشت
دیده اش بر قفا دچار گذشت

ضیمران پایمال صرصر شد
کله لاله ز افتخار گذشت

نوبت عهد بوستان افروز
چون وفا و وصال یار گذشت

جام را زورق یم می کن
لنگر صبر از قرار گذشت

خیز و این وقت را غنیمت دان
فرصت عمر بیمدار گذشت!

حبذا چنگ و شاهد و لب جو
مطربا ساز کن که کار گذشت!

طغرل از جبر چرخ مینالم
به من از جبرش بی شمار گذشت

«طغرل احراری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir