شماره ۷۲ - بس که هستی همه سامان وجود عدم است

بس که هستی همه سامان وجود عدم است
ساز قانون بقا را ز فنا زیر و بم است ۱

دوستان بیهوده در عالم امکان هرگز
دل آسوده مجوئید که بسیار کم است! ۲

ذره ای مهر جهان در دل خود راه مده
مطلع صبح طرب از افق شام غم است! ۳

حال مستقبل و ماضیست عیان در عاشق
آن چه در لوح دل ماست نه در جام جم است! ۴

نیست آسان به بیابان غم او رفتن
که درین بادیه اندر رهش از سر و رم است ۵

اثر شهرت عشاق به عالم باقیست
بید مجنون به سر تربت مجنون علم است ۶

عاشقان را مگر از مکتب آزادی غم
مصرع قامت برجسته او یک رقم است؟! ۷

در میان من و او خامه نباشد محرم
آنکه افشا کند اسرار زبان را قلم است ۸

محو امید تماشای خرام اوئیم
حیرت ما همه از صورت نقش قدم است ۹

ای خوشا مصرع دریای معانی طغرل
رشته عمر ز اشکم به گره متهم است ۱۰