شماره ۶۹ - گر چه رنگ و بو دلیل و شاهد روی گل است

گر چه رنگ و بو دلیل و شاهد روی گل است
لیک اندر روی گل پیرایه ز آه بلبل است ۱

ساز عیشی نیست اندر بزم امکان دم به دم
از شکست رنگ میای دلم را قل قل است ۲

سرنوشتم شد ز دیوان قضا آشفتگی
خامه تصویر من گویا که تار سنبل است ۳

نرگس بی باک او میخانه دارد در بغل
مستی چشمش نه از کیفیت جام مل است ۴

سوختم چندان که پیچیدم به خود در نار غم
دود شمع دل مرا از پیچ و تاب کاکل است ۵

نیستم چون شانه از سودای زلف او برون
یاد گیسویش کنون در گردن جانم غل است ۶

هر زمان پرواز می سازد سوی صید سخن
طغرل ما را که از فکر معانی چنگل است ۷