شماره ۶۷ - هر لحظه به دل از مژه ات زخم خدنگ است

هر لحظه به دل از مژه ات زخم خدنگ است
ابروی کمان تو مگر کار فرنگ است؟! ۱

مشهور بود گل به چمن گر چه به خوبی
از خجلت رخسار تو از رنگ به رنگ است ۲

احوال مرا دیدی و رحم تو نیامد
دل نیست مگر در بغلت قطعه سنگ است؟! ۳

دود غم محنت نکند تیره دلم را
این آئینه آن نیست که او قابل زنگ است! ۴

در بحر غمش هر که فتد نیست خلاصی
کاین لجه دریا همه در کام نهنگ است! ۵

باشد رقم داغ سویدای دل من
آن نقطه که سرمشق خط پوست پلنگ است ۶

در شعله شمع دلم ای عشق مزن آب
صلحی که تو می خواهی سراپا همه جنگ است! ۷

تا چند بگوئی سخنی از دهن او
بگذر تو ازین دغدغه کین قافیه تنگ است! ۸

آسان نبود دعوی سودای وصالش
معجون خیالت همه از نشئه بنگ است! ۹

وصلی که بود در پیش اندیشه هجرانا
شهدیست به کام تو که از طعم شرنگ است ۱۰

شبدیز هوس چند درین بادیه رانی
ره دور و درازست ولی اسپ تو لنگ است؟! ۱۱

طغرل همه در بند سخن بس که اسیرند
امروز مرا از غزل و قافیه ننگ است! ۱۲