این متن شعری است که از زیبایی‌ها و رازهای شب سخن می‌گوید و از آن به عنوان منبعی از نعمت‌ها، فرصت‌ها و هشدارها یاد می‌کند. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند گلشن شب، خرمن شب، و معدن شب، به خواننده یادآوری می‌کند که شب می‌تواند هم فرصت باشد و هم خطر. در نهایت، متن به امید به صبح سعادت و هشدار درباره رهزن‌های شب پایان می‌یابد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم نمادین مانند 'رهزن شب' یا 'معدن شب' برای کودکان قابل درک نیست و更适合 نوجوانان و بزرگسالانی است که می‌توانند به تفسیر و تحلیل این مفاهیم بپردازند.
شماره ۵۱ - هر کس که گل چید از گلشن شب
افتاد نانش در روغن شب ۱
چون عقد پروین حاصل توان کرد
گر خوشه چینی از خرمن شب؟! ۲
دادست زینت خیاط قدرت
از تکمه زر پیراهن شب ۳
ره می توانی بردن به مقصد
در زیرت آید گر توسن شب ۴
آسان نیاید اندر کف کس
گنجیست پنهان در مخزن شب ۵
بیدار می شو باشد که بینی
صبح سعادت از دامن شب! ۶
صد در قیمت آید به دستت
گر راه یابی در معدن شب ۷
کردست گویا مشاطه صنع
عقد ثریا در گردن شب ۸
در ملک زلفش خواهید رفتن
غافل مباشید از رهزن شب ۹
آید به گوشت فریاد طغرل
گر بهره گیری از شیون شب ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
