شماره ۳۵ - چون نی گرفته ملک جهان را فغان ما

چون نی گرفته ملک جهان را فغان ما
نبود به غیر ناله متاع دکان ما ۱

ما عاشقیم و شهره آفاق گشته ایم
عالم پر است از سخن و داستان ما ۲

در جیب فکر خلوت هستی گزیده ایم
باشد زبان خامه کنون ترجمان ما ۳

جز نقش نام شهرت ما نیست از نگین
عنقا بود به عالم امکان نشان ما ۴

اشک روان اگرچه به پایش فشانده ایم
باشد روان به پای وی اکنون روان ما ۵

در ساز عشق پرده تقیید آفت است
مطلق بود چو ناله به هر سو عنان ما ۶

طغرل نوای نغمه «عشاق » دم به دم
آید ز ساز پرده زخم زبان ما ۷