شماره ۳۳ - بس که چون عنقا ز خاطرها فراموشیم ما

بس که چون عنقا ز خاطرها فراموشیم ما
گر جهان از ما نپوشد چشم می پوشیم ما! ۱

جوش شکر در نی آخر می کند منع صدا
از کمال شهد مضمون گر چه خاموشیم ما! ۲

از زمین تا آسمان گر مشتری جوشد ولیک
جز قماش معنی باریک نفروشیم ما! ۳

بنده عشقیم ما آزاد از آزادی ایم
همچو زلف یار دائم حلقه بر گوشیم ما! ۴

ساز عشرت از خموشی های ما بی پرده است
یک جهان شور طرب پیداست گر جوشیم ما! ۵

آنقدر مستیم از پیمانه جام ازل
روز تا شب بی سبوئی باده می نوشیم ما! ۶

شور طوفان سرشک ما اگر باشد همین
عاقبت همچون حباب خانه بر دوشیم ما! ۷

شاهد این بزم امکان دارد اوهام عدم
در خیال آباد هستی محو آغوشیم ما! ۸

در گداز قلب خود زآتش کجا منت کشیم
بس که چون مینای می بی شعله در جوشیم ما؟! ۹

حبذا زین مصرع بیدل که طغرل گفته است
جوهریم آب از دم شمشیر می نوشیم ما! ۱۰