شماره ۳۱ - تا به رخسار چو ماه او نظر داریم ما

تا به رخسار چو ماه او نظر داریم ما
یک جهان آئینه از جوهر به بر داریم ما! ۱

غنچه لعل لبش را حاجت تفصیل نیست
نسخه ای از دفتر او مختصر داریم ما! ۲

ای نصیحتگو مگو هرگز مرا درس ادب!
جز سلوک عشق دیگر کی هنر داریم ما؟! ۳

اشک خونین از فراقش گر چه طوفان می کند
چشم می پوشم زین دریا گذر داریم ما ۴

هیچ کس بی عرض اظهار کمال خویش نیست
لاله سان از داغ عشق او اثر داریم ما! ۵

بس بود پیراهن ما کسوت خاک درش
جامه ای هر دم ز عریانی به بر داریم ما ۶

هر چه جز رویش بود منظور عاشق گو مباش
عالمی را غیر او کی در نظر داریم ما؟! ۷

نیست غیر از شام نومیدی به عرض مدعا
در نفس کافور گویا چون سحر داریم ما! ۸

بعد ازین چون ما نروید هیچ در باغ سخن
نخل اشعاریم و از معنی ثمر داریم ما! ۹

آفرین بر مصرع بیدل که طغرل گفته است
حسرت دیدار و سامان سفر داریم ما ۱۰