شماره ۳۱ - آن دست که بود کوته از زلف تو باز

آن دست که بود کوته از زلف تو باز
بشکست و شکسته بهتر آن زلف دراز ۱

در گردن من چرا بباید بستن
دستی که نبود جز به دامان تو باز ۲