خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که بر مفاهیمی مانند فقر وجودی انسان در مقابل جود الهی، نیاز به سکوت و گوش دادن به ندای درونی، و پذیرش عتاب و خطاب الهی تأکید دارد. همچنین، به زیبایی خداوند و عیوب وجود انسان اشاره میکند و در پایان، نشاط و عشق به دوست (خدا) را توصیه میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد.
شماره ۱۵۸ - زبان بعرض نیازی مگر گشودم دوش
زبان بعرض نیازی مگر گشودم دوش
سروش غیب بگوشم نهفته گفت خموش
وجود تو همه فقر است و ذات او همه جود
نیاز تو همه نطق است وجود او همه گوش
اگر به نوش عتاب آیدت بخاک بریز
و گر به نیش خطاب آیدت بذوق بنوش
جمال او همه حسن است از نقاب بر آر
وجود تو همه عیب است در حجاب بپوش
نشاط را برخ دوست دیده باز و هنوز
حکیم از پی عقل و فقیه پیرو هوش
سروش غیب بگوشم نهفته گفت خموش
وجود تو همه فقر است و ذات او همه جود
نیاز تو همه نطق است وجود او همه گوش
اگر به نوش عتاب آیدت بخاک بریز
و گر به نیش خطاب آیدت بذوق بنوش
جمال او همه حسن است از نقاب بر آر
وجود تو همه عیب است در حجاب بپوش
نشاط را برخ دوست دیده باز و هنوز
حکیم از پی عقل و فقیه پیرو هوش
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۷ - اگر چه ناصح ما مشفق است و خیر اندیش
گوهر بعدی:شماره ۱۵۹ - افکنده سبزه بر کنف بوستان بساط
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.