خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و غم فراق می‌گوید. او بیان می‌کند که نگاه به معشوق، زبانش را از سخن‌های بیهوده می‌بندد و غم دوری از او را با ناله‌های بی‌اثر ابراز می‌کند. همچنین، از سختی روزها و شب‌های بدون معشوق می‌نالد و تنها کسی را درک‌کننده این درد می‌داند که شبی را با معشوق سپری کرده باشد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل‌درک نباشد.
شماره ۱۳۳ - ناصح اگر بر آن رخ نیکو نظر کند
ناصح اگر بر آن رخ نیکو نظر کند
بندد زبان زپند و سخن مختصر کند
مینالم از غم تو و اینهم غم دگر
کاین ناله دانم آخرنا گه اثر کند
بر من چگونه میگذرد بی تو صبح و شام
داند کسی که با تو شبی را سحر کند
بندد زبان زپند و سخن مختصر کند
مینالم از غم تو و اینهم غم دگر
کاین ناله دانم آخرنا گه اثر کند
بر من چگونه میگذرد بی تو صبح و شام
داند کسی که با تو شبی را سحر کند
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - عشق است کاگهان را غافل همی پسندد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - شدی از قصه ی ما گر ملول افسانه ای دیگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
