خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن از طاسی سخن می‌گوید که مانند آینه صاف و روشن است، اما ممکن است به دست رقبا بشکند. شاعر از خدا می‌خواهد که همه ناپاکی‌ها را از او پاک کند و مانند طاس فلک (آسمان) پایدار بماند و نگون‌سار نشود.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۱۴۷ - این طاس مصفی که بود آینه گون
این طاس مصفی که بود آینه گون
گیرند ز دست هم حریفان بشگون ۱
شوید همه آلایشم از تن یا رب
چون طاس فلک مباد این طاس نگون! ۲
گیرند ز دست هم حریفان بشگون ۱
شوید همه آلایشم از تن یا رب
چون طاس فلک مباد این طاس نگون! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۶ - دی دست نگارین بت سیمین تن من
گوهر بعدی:شماره ۱۴۸ - آه از حسنین، کز جهان شیون و شین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
