خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید و ابراز می‌کند که دل به معشوق سپرده است. او از این که ممکن است زود از دنیا برود و فرصت شناخت کامل معشوق را نداشته باشد، اظهار تأسف می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و اندوه‌آور است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، نیاز به درک ادبیات کلاسیک دارد که معمولاً با افزایش سن همراه است.
شماره ۱۱۰ - یاری کامروز نقد دل باختمش
یاری کامروز نقد دل باختمش
در کشور حسن، رایت افراختمش ۱
فرداست که میمیرم و، خواهد گفتن:
افسوس که زود رفت و نشناختمش! ۲
در کشور حسن، رایت افراختمش ۱
فرداست که میمیرم و، خواهد گفتن:
افسوس که زود رفت و نشناختمش! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - یا رب مپسند کعبه گردد ناووس
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - یار آمد و، جان برایگان میدهمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
