خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که سینه‌ی انسان مانند آینه‌ای است که هیچ اثری از خوبی یا بدی در آن باقی نمی‌ماند. همچنین، لوح سینه‌ی ما عجیب است چرا که نشانه‌ای از مهر یا کینه در آن نمی‌ماند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در این شعر برای درک و فهم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۶۴ - گفتی: ز کسیت کینه در سینه نماند
گفتی: ز کسیت کینه در سینه نماند
چون نقش بد و نیک در آیینه نماند ۱
لوحی است عجب آینه‌ی سینه‌ی ما
کش ماند نشان ز مهر و از کینه نماند ۲
چون نقش بد و نیک در آیینه نماند ۱
لوحی است عجب آینه‌ی سینه‌ی ما
کش ماند نشان ز مهر و از کینه نماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳ - عقلی که، حذر کنم ز خوی تو نماند!
گوهر بعدی:شماره ۶۵ - ای دوست، اسیران تو یک یک رفتند؛
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
