شماره ۲۰ - امشب که مرا بر آستانت راه است

امشب که مرا بر آستانت راه است
از درد دلم، دلت کجا آگاه است؟! ۱

گیرم که دهی رخصت حرفم، چکنم!
کافسانه ی من دراز و شب کوتاه است! ۲