شمارهٔ ۵۰ - و له قطعه

ای بسا خشم، که صد لطف عیان است ازو
ای بسا لطف، که صد زخم نهان شد در وی ۱

روی در هم کشم، از بوسه ی شیرین لب یار
همچو مستی که کشد رو بهم ازتلخی می ۲

بشکر خنده گشایم دهن از دیدن غیر
همچو آن شیر که روباه ببیند از پی ۳