خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به موضوعاتی مانند درد، عشق، صبر و رنج میپردازد و تأکید میکند که بدون تجربهی مستقیم این احساسات، درک عمیق آنها ممکن نیست. شاعر از ناآگاهی دیگران نسبت به رنجهایش سخن میگوید و بیان میکند که تا زمانی که کسی خودش شرایط مشابه را تجربه نکند، نمیتواند درد و حسرت او را درک کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند درد و حسرت ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمتجربه نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۱۹۶ - تا می نخوری، قد رخ زرد ندانی
تا می نخوری، قد رخ زرد ندانی
تا جان ندهی، فایده ی درد ندانی ۱
تا جان نرسد بر لبت از حسرت پیغام
آن مژده که قاصد به من آورد ندانی ۲
تا صاحب محمل، دلت ازکفر نرباید
بی تابی مجنون ز پی گرد ندانی ۳
تا سنگ دلی، بر سر خاکت ننشیند
صبری که دلم در غم او کرد ندانی ۴
گفتی که کنی چاره ی درد دل آذر
افسوس که خاصیت این درد ندانی ۵
تا جان ندهی، فایده ی درد ندانی ۱
تا جان نرسد بر لبت از حسرت پیغام
آن مژده که قاصد به من آورد ندانی ۲
تا صاحب محمل، دلت ازکفر نرباید
بی تابی مجنون ز پی گرد ندانی ۳
تا سنگ دلی، بر سر خاکت ننشیند
صبری که دلم در غم او کرد ندانی ۴
گفتی که کنی چاره ی درد دل آذر
افسوس که خاصیت این درد ندانی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - ماه رخش چو بنمود، از طرف بام نیمی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - بر آستان، مگرم پاسبان بگردانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.