شماره ۱۵۴ - چون در دل شیرین بود از رشک شکر خون

چون در دل شیرین بود از رشک شکر خون
خسرو شودش از غم فرهاد جگر خون ۱

خون شد جگرم از غم عشق تو و، امید
دارم که نگردد دلم از درد دگر خون ۲

ناورده کبوتر ز تو گر نامه ی قتلم
میریزدش آیا ز چه هر لحظه ز پر خون؟! ۳

آذر همه شب خیزد و ریزد ز فراقت
از سینه ی تنگ آتش و از دیده ی تر خون ۴