خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از بی‌عدالتی و قضاوت ناعادلانه شکایت می‌کند و می‌پرسد که چرا بدون حضور او در مورد خوب و بدش تصمیم می‌گیرند. او به گذشته و حال خود اشاره می‌کند و از آینده و نحوه مواجهه با داوری می‌ترسد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
رباعی ۷۰ - بر من قلم قضا چو بی من رانند
بر من قلم قضا چو بی من رانند
پس نیک و بدش ز من چرا می دانند ۱
دی بی من و امروز چو دی بی من و تو
فردا به چه حجتم به داور خوانند ۲
پس نیک و بدش ز من چرا می دانند ۱
دی بی من و امروز چو دی بی من و تو
فردا به چه حجتم به داور خوانند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۹ - بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند
گوهر بعدی:رباعی ۷۱ - تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
