این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و فداکاری سخن می‌گوید. او از شهیدان یاد می‌کند و امیدوار است که پیام سلامش به معشوق برسد. همچنین، شاعر به روز قیامت اشاره می‌کند و بیان می‌کند که با وجود بی‌گناهی، شاد است زیرا در آن روز، دیگران شرمسار خواهند بود. در پایان، شاعر از تاریکی زندگی بدون معشوق می‌گوید و پیش‌بینی می‌کند که روز مرگش مانند شمعی بر مزارش خواهد بود.
متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه، مرگ و قیامت است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا سنگین باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند شهادت و شرمساری در روز حشر نیاز به درک بالاتری از زندگی و معنویت دارند.
شماره ۹۲ - گرت بخاک شهیدان گذار خواهد بود
هزار چون منت امیدوار خواهد بود ۱
سلام بندگیش از من ای صبا برسان
گرت بمنزل سلمی گذار خواهد بود ۲
اگر چه بیگنهم میکشد، باین شادم
که روز حشر زمن شرمسار خواهد بود! ۳
کسی که روشن ازو نیست کلبه ام/ گویم
که: روز واقعه ی شمع مزار خواهد بود ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
