شماره ۸۰ - شراب شوق تو ما را چو در گلو ریزند

شراب شوق تو ما را چو در گلو ریزند
پیاله کاش گذارند و با سبو ریزند ۱

بس است ظلم اسیران، بترس از آن ساعت
که اشک حسرتی از دیده ها فرو ریزند ۲

مرا که خون دل آخر ز دیده خواهد ریخت
بتان شهر بشمشیر ناز گو ریزند ۳

بگلرخان ستمگر برم شکایت دل
بود که تیغ برآرند و خون او ریزند ۴

بغیر عشق ز آذر نشان نماند اگر
بنای هستیش از یکدگر فرو ریزند ۵