شماره ۵۳ - دلم، تاب تغافل، طاقت آزار هم دارد

دلم، تاب تغافل، طاقت آزار هم دارد
ننالد زیر تیغت، صبر این مقدار هم دارد ۱

ز حرف دوستی افتادم از چشمش، عجب دارم
که این رنجش که از من غیر دارد، یار هم دارد! ۲

دل از آه طبیبم شاد شد، کش سوخت بر من دل؛
ندانستم که غیر از من دگر بیمار هم دارد ۳

برآمد گل، نخواهم شد ز باغ ای باغبان گیرم
درش بستی، نه آخر رخنه‌ی دیوار هم دارد؟! ۴

بر آن در، غیر را یک بار دیدم، مُردم از غیرت
ندانستم نهان از من به خلوت یار هم دارد ۵

دلم را برد و آمد تیغ بر کف باز پنداری
که جز دل بردن آن بی‌رحم دیگر کار هم دارد ۶

ز من رنجید اگر نازک دلش آذر! ازو هرگز
نمی‌رنجم، چو دانم رنجش از اغیار هم دارد ۷