خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
متن به زیبایی بهار و گیتی (جهان) به عنوان باغ اشاره می‌کند و انسان‌ها را به درختانی تشبیه می‌کند که تنها بهار است که بر آنها لباس (رخت) می‌پوشاند. این متن به رابطه بین انسان و طبیعت و زیبایی‌های آن می‌پردازد.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی مانند 'گیتی چو باغ' و 'پوشد بر این درختان رخت' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۵ - تو چون بهاری و گیتی چو باغ و ما چو درخت
تو چون بهاری و گیتی چو باغ و ما چو درخت
به جز بهار که پوشد بر این درختان رخت ۱
به جز بهار که پوشد بر این درختان رخت ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴ - یک قطره ز آب شرم و یک ذره وفا
گوهر بعدی:شماره ۶ - رشت هم نیک است کاو از حمار گم شده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
