این متن عرفانی و عاشقانه به ستایش و توسل به حضرت علی(ع) می‌پردازد. شاعر از عشق و معرفت به علی(ع) سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تنها نگاه علی(ع) می‌تواند دردها را درمان کند و زندگی دوباره بخشد. او خود و دیگران را کودکان و بندگان علی(ع) می‌داند که در جستجوی او از هر سو خسته شده‌اند. متن همچنین به قدرت معنوی و رحمت علی(ع) اشاره دارد که مانند گهواره‌ای برای آرامش مؤمنان است.
متن دارای مضامین عرفانی و مذهبی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فداکاری و انتظار معنوی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶ - ما می و کو کنار را کرده فدای یک نظر
بی کمک پیاده ای یا مددسواره ای ۱
گر نظر علی بمن درفکند نظاره ای
از پس مرگ بخشدم زندگی دوباره ای ۲
پیرو دلیل عاشقان آنکه ز نور معرفت
پیر خرد بحضرتش کودک شیرخواره ای ۳
از سخنی چو انگبین کرده ز موم نرمتر
خاطر منکری که شد سخت چو سنگ خاره ای ۴
ما همه کودکان او کارگردکان او
در طلب مکان او خسته ز هر کناره ای ۵
ما پی دفع خواب خوش خواسته از مقام خود
او ز برای خواب ما ساخته گاهواره ای ۶
جز نظر علی در این بستر آفت و مرض
پیکر دردمند را نیست علاج و چاره ای ۷
ای نظر علی دلم در ره انتظار تو
هست پی فدا شدن منتظر اشاره ای ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
