خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر قد فرد را به سروی تشبیه می‌کند که باغ جان را آراسته است و اشاره می‌کند که پوشیدن قبای حسن بر چنین قامتی طبیعی است، همان‌طور که سرو بر تنش برگ‌های سبز دارد.
محتوا شامل تشبیهات و استعاره‌های ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به آشنایی نسبی با ادبیات و زبان شعر دارد. همچنین، مفاهیم عاشقانه ممکن است برای کودکان کم‌سن مناسب نباشد.
شمارهٔ ۱۹ - قبا
ای گشته قبای حسن بر قد تو راست
قدت سروی که گلشن جان آراست ۱
گر بر تنت این قبا بپوشی نه عجب
سروی و ز برک بر تن سرو قباست ۲
قدت سروی که گلشن جان آراست ۱
گر بر تنت این قبا بپوشی نه عجب
سروی و ز برک بر تن سرو قباست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - آن سرداری که لطف کرد آن دلبر
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - زین تازه قبا که دسترنج مه ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
