خلاصه و رده‌بندی سنی
همه سنین
شاعر در این بیت‌ها عشق و علاقه‌ی خود را به معشوق بیان می‌کند و با تشبیه معشوق به ماه، زیبایی او را ستایش می‌نماید. سپس با اشاره به رشته‌ی زر، آرزو می‌کند که آن را به عنوان حمایل به گردن معشوق بیاویزد.
این متن حاوی مضامین عاشقانه‌ی ادبی و غیرحسی است و هیچ محتوای نامناسب برای گروه‌های سنی مختلف ندارد. شعرهای کلاسیک فارسی معمولاً برای همه‌ی سنین قابل درک و لذت‌بردن هستند.
شمارهٔ ۱ - حمایل
ای آنکه ترا چو مه شمایل باشد
جانم به شمایل تو مایل باشد ۱
اندر عوض دست من این رشته ی زر
بگذار به گردنت حمایل باشد ۲
جانم به شمایل تو مایل باشد ۱
اندر عوض دست من این رشته ی زر
بگذار به گردنت حمایل باشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:مثنویات
گوهر بعدی:شماره ۲ - ای آنکه خوش است در فراقت مردن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
