این متن شعری از روحیه حماسی و میهنی سخن می‌گوید، که در آن پهلوانی به پسرش توصیه می‌کند بهتر است در گور با درد پنجه‌ی گورکن بمیرد تا اینکه زنده بماند و تحت سلطه‌ی دشمنان زندگی کند. سپس شاعر از دلیران ایران زمین می‌خواهد که مانند شیر از کمین برخیزند و نگذارند دشمنان کشور را ویران کنند و بر آن حکومت نمایند. در پایان، نگرانی از تسلط بیگانگان مانند روس و انگلیس بر ایران بیان شده و تأسف از وضعیت کنونی کشور و آینده‌ی تاریک آن ابراز می‌شود.
این متن دارای مفاهیم عمیق سیاسی، تاریخی و حماسی است که درک آن به بلوغ فکری و آگاهی از تاریخ و شرایط اجتماعی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم موجود در شعر (مانند مرگ، سلطه‌ی دشمنان، و ویرانی) ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شمارهٔ ۳۲ - تمثیل از گفتار پهلوان بفرزند
چو دیدش هم آغوش شیر ژیان ۱
که گر زنده شیر نر اندر نبرد
درد بر تنت چرم و نالی ز درد ۲
از آن به که در گورت اندر کفن
درد پنجه و ناخن گورکن ۳
هلا ای دلیران ایران زمین
بنازید چو شیر مست از کمین ۴
که دشمن بتاراج ما چیره شد
ز آهنگشان روز ما تیره شد ۵
برآنند کاین خانه ویران شود
بداندیش دارای ایران شود ۶
به مرز کیان روس باشد رئیس
در ایوان جم پا نهد انگلیس ۷
بمانیم در چنبر اهرمن
ابا خانه و گنج و فرزند و زن ۸
بگور نیاکانمان در مغاک
فروزند آتش بر آرند خاک ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
