خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن از ویرانی و اندوه ناشی از از دست دادن یک شخص یا چیز ارزشمند سخن می‌گوید. چرخ بستان و کاخ ویران شده، قصر فراخ به تنگنای غم تبدیل شده، و روح تابناک که زمانی بر بلندای آسمان بود، اکنون در میان دیولاخ‌ها (دیوها) جای گرفته است. در پایان، خرد تاریخ‌نگار از پژمردگی ناگهانی شاخ (نماد زندگی یا امید) خبر می‌دهد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است و از نمادها و استعاره‌های پیچیده استفاده می‌کند که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، موضوع اندوه و فقدان ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
شمارهٔ ۲۴۷ - ماده تاریخ میرزاعلی اکبرخان پسر میرزاعلی قائم مقامی در ۲۶ صفر ۱۳۲۹
ویرانه کرد چرخ بستان و کاخ ما
شد تنگنای غم قصر فراخ ما ۱
آن روح تابناک بر ذروه سپهر
شد در صف ملک از دیولاخ ما ۲
پرسیدم از خرد تاریخ فوت وی
گفتا «بناگهان پژمرده شاخ ما» ۳
شد تنگنای غم قصر فراخ ما ۱
آن روح تابناک بر ذروه سپهر
شد در صف ملک از دیولاخ ما ۲
پرسیدم از خرد تاریخ فوت وی
گفتا «بناگهان پژمرده شاخ ما» ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۶ - گویند در عمارت بابل بجای ماند
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۴۸ - ماده تاریخ در سوگ حسین خان فرزند نظام السلطنه مافی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
