خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر دلداده‌ای معشوق خود را در حال چیدن گل در باغ می‌بیند. خارهای گل دست معشوق را مجروح می‌کنند، اما او با وجود درد می‌خندد. وقتی شاعر دلیل خنده را می‌پرسد، معشوق پاسخ می‌دهد که گل نمی‌تواند خود را بهتر از آنچه هست ببیند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره و تمثیل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
شماره ۲۰۱ - دلبر ماه پیکر خود را
دلبر ماه پیکر خود را
دیدم اندر چمن که گل میچید ۱
خار گل دست آن پریرخ را
کرد مجروح و او همی خندید ۲
گفتمش خنده چیست با من گفت
گل به از خود نمی تواند دید ۳
دیدم اندر چمن که گل میچید ۱
خار گل دست آن پریرخ را
کرد مجروح و او همی خندید ۲
گفتمش خنده چیست با من گفت
گل به از خود نمی تواند دید ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۰ - با تو ای چرخ زنم به نیرو گرچه
گوهر بعدی:شماره ۲۰۲ - عمید سلطنه سردار امجد آنکه ندید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
