شماره ۱۷۶ - دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی

دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی
بار لبو نهاده پشت دراز گوشی ۱

می‌گفت گرم و داغ است، شیرین لبوی قندی
وافکند از این ترانه اندر جهان خروشی ۲

طفلان پی چغندر با جهد و سرعت اندر
چون صوفی‌ای قلندر دنبال دیگ جوشی ۳

ناگه درشکه‌ی خان از آن طرف گذر کرد
خان اندر او نشسته با کر و فر و جوشی ۴

چرخ درشکه خر را غلطاند و بر زمین زد
تا زانوان فرو شد دستش به لانه موشی ۵

پالان خر ز دوشش وارونه شد تو گفتی
دستار باده نوشی است در بزم می فروشی ۶

پیر ستمگر آمد بگرفت گوش و دمش
هنی نمود و هویی، هشی کشید و هوشی ۷

چندان زدش که او را بر جا نماند دیگر
نه شانه‌ای و پشتی، نه گردنی نه دوشی ۸

ز آنجا که جز تحمل کاری نمی‌تواند
با جابری، ذلیلی با ناطقی، خموشی ۹

مسکین الاغ می‌گفت ای پیر بی مروت
دانستی ار تو را بود فرهنگ و عقل و هوشی ۱۰

جرم من اینکه هستم فرمان‌بر و مطیعت
ای کاش جای من بود یک استر چموشی ۱۱