خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شخصی در روستا مهمان پیر و سالخورده‌ای را در خانه خود می‌پذیرد. پیرمرد از نادانی مردم شکایت می‌کند که گناهکار را از نیکوکار تشخیص نمی‌دهند. او به وضعیت بد کشاورزی در ورامین اشاره می‌کند که محصولاتشان را به رایگان به سن (مغولان) می‌دهند و تعجب می‌کند که چرا سن را نمی‌سوزانند، گویی نشنیده‌اند که 'السن بالسن' (دندان با دندان).
متن دارای مفاهیم انتقادی و تاریخی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین اشاره به خشونت (سوزاندن سن) وجود دارد که برای مخاطبان کم‌سن مناسب نیست.
شماره ۱۳۲ - شبی در روستا مهمان خود خواند
شبی در روستا مهمان خود خواند
مرا در خانه پیری طاعن السن ۱
همی گفت ای دریغ از هوش این خلق
که نشناسد مذنب را ز محسن ۲
گرانی زان فتاد اندر ورامین
که کشتش جمله ارزانی است بر سن ۳
چرا باری نسوزانند سن را
مگر نشنیده اند السن بالسن ۴
مرا در خانه پیری طاعن السن ۱
همی گفت ای دریغ از هوش این خلق
که نشناسد مذنب را ز محسن ۲
گرانی زان فتاد اندر ورامین
که کشتش جمله ارزانی است بر سن ۳
چرا باری نسوزانند سن را
مگر نشنیده اند السن بالسن ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - حامی دین پیمبر حاج زین العابدین
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - شنیدم از پی یک لمحه خواب مؤمن را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
