خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر هشدار می‌دهد که کتاب‌های ارزشمند را به دیگران امانت ندهید، زیرا ممکن است هرگز بازگردانده نشوند و باعث پشیمانی شوند. شاعر با تشبیه کتاب به عروس، تأکید می‌کند که همان‌طور که هیچ‌کس عروس خود را به کسی امانت نمی‌دهد، کتاب‌های ارزشمند نیز نباید به دیگران سپرده شوند.
این متن دارای مفاهیم استعاری و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، تشبیه کتاب به عروس ممکن است برای کودکان قابل‌درک نباشد.
شماره ۱۰۳ - کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد
کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد
ترا نتیجه جز آه و حسرت افسوس ۱
بود کتاب عروس ای پسر به حجله علم
کسی به عاریه هرگز نداده است عروس ۲
عروس خویش چو دادی به عاریت تا حشر
به بام عار و ندامت همی نوازی کوس ۳
ترا نتیجه جز آه و حسرت افسوس ۱
بود کتاب عروس ای پسر به حجله علم
کسی به عاریه هرگز نداده است عروس ۲
عروس خویش چو دادی به عاریت تا حشر
به بام عار و ندامت همی نوازی کوس ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۲ - این ز تو شایان و بر بماست سزاوار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۰۴ - قطعه در خرابی مجلس ملی و نکوهش محمدعلی میرزا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
