خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن از قدرت و هیبت یک شمشیر (یا شخصیتی اساطیری) سخن می‌گوید که مانند اژدها، ببر و نهنگ است و حتی خورشید نیز نمی‌تواند با آن برابری کند. همچنین اشاره‌ای به آسمان و ستارگان دارد و از هنر و خلاقیت سخن می‌گوید.

این متن دارای مفاهیم پیچیده و استعاری است که درک آن به دانش ادبی و بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین استفاده از واژگان کهن و اساطیری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۹۱ - در مدح حضرت امیر «ع » به پارسی خالص

شهی که موردم تیغش اژدهائی بود
هژبر پیکر و جادوکش و نهنگ اوبار ۱

توانم او را خواند آفتاب اگر شاید
کز آفتاب بتابد ستاره هفت و چهار ۲

گه کشیدن بیرنگ آسمان کبود
ز تیر خامه گرفت از دو پیکران پر کار ۳
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۰ - در نوزدهم صفر هزار و سیصد و هشت آقامیرزا علی حکیم باشی را حضرت اقدس روحی فداه در
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - نه مه غذای فرزند از خون حیض باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.